dönmeden yüzünü aynalara

Bana uzatılmamış sözler pazarlanıyor kavgalarımızda

Hedefi olmadığım öfkeleri ile

Masası tek kişilik

 

Dönmeden yüzünü aynalara

Kirletiyor muyum yansımanı sahiden zararlarımla

Henüz yürümeden sen yollarımda

Çelmelerim düşürüyor mu dizlerini kırarcasına

Ulaşmayan cümlelerim nasıl oluyor da

Aldatıyor da hükmediyor doğrularına

Savaşınla yenildiğin yanlışlarına ait olan sana

Yine de hükümlüsüyüm ben kayıpların

 

Mevsimlerin bulduğunda soğukları

Benim yapraklarını yerlere süren o rüzgar

Üşüdüğün gecelerim

İçini titreten bir ayaz tokadıyım

Yüzüme kapanan kapılar

Seni korumayacak yağmurlarından

Kurtulamayacaksın

Sonbaharlarından


One response to “dönmeden yüzünü aynalara”

  1. Yalnızlık, insanın kendine tahammülüdür..

    Beğen

Anonim için bir cevap yazın Cevabı iptal et