Vedamızı yollamadan yaşananlarımıza
Hiç konuşmadan gözlerimizle değil
Dilimizle

Şefkatler vurur oldu yüzüme
Beklerken her defasında
Umut nöbetlerimin sabahlarına
Ayrılıklar ayrılmazı oldu yarına

Düşünürüm de düşlemem artık bizi
Parmaklarımdı düşlerim
Ancak tadını sayabildiğim
Ararım da ardına koyarım adını
Yoktun kalbime soyunduğun
Ulu orta sokaklarında

Alışmaktan mı alışılmayan bu acılardan
Doğan her seferinde kırık yaslar
Andım ve sandım
Haneme kalan paylarında saygını
Sarıldıkça silinenler mi bahşedecek
Sarmayı seni tekrardan
Varlığıma yeminliydi vazgeçişlerin