Yalnızlıklarımdan kaldı yalnızlığım yalnız
O da uğramaz oldu artık başucuma

Bugün yine günlerden aylar
Fazlalıklarla alınıyor huzurumun kırıkları
Boş sayfaları karalayacak an kovalıyor ve
Kalemleri saklamaktan vazgeçmiyorum
Yürüyecek insan merdivenleri yaratıyor
Ve yolumu evime çeviriyorum
Hissetmeye rüzgara dönüyor başım
Ancak duraklarımda dokunmayarak
Yeterince şiddetli mi esmiyor
Yoksa göremez mi oldum perdelerimle