Heyecanlarımı mı yüzdünüz bedenimden
Uyuşuk ve aylak bir kadını
Uzaklaştıramıyorum
Aynalardan değil gönlümden yansır yüzüme
Tüketilen değil öğütendir o içimde
Beklediğim değil bekleyendir çıkışlarımda
Korkumu kaybettiğimde anladım
Aslı ne imiş korkunun

Sıkkınlığımdan seviştiğim adamlar sonrasında
Acıdım da ağladım sıkıntılarıma
Onu da sahiplenemedim de
Yeniden unuttum sabah vardığında

Güçleriyle titremez ellerim
Konuşamadan hırslarımla
Kaç sevgiliyi gömdüm de karıştılar toprağa
Onlara hatırlarımda rastlayan çıkmadı
İhanetiyle sarsıldığım hangi şehirdi
Her seferinde uzaklaştırdı beni izlerinden
Tanıyamadan sokaklarını
Şans da vermedi karışacağım yıllarına

Acılarını tadamadığımdan tattım acımı
Benimseyemeden benim olanları
Ben miydim benim olan
Feda edemediğimden sevemedim ne var ise
Yabancıydım en çok olana yatağımda
İlklerim miydi sonlarım mıydı hatırlayacaklarım
Hatıralarımda bile yer yok bana aklımda
Kanmışım da kalmışım yarınlarda