cezanı kendin yazacaksın

Nasılsın bugünlerde

Telefonlarım hala mesajlarına uyanıyor

Midene inen her alkolün sesiyle

Yeniden uzaklardan koşuyorsun seferime

Sen misin

Dönemem artık yüzüne

 

Kaç istisna günlerin dolandı haftalara

Kaç kez sıktım dişlerimi sebepsiz yaşlarına

Topladığım kaçıncı odan her seferinde dağılan

Uzaklarına yürüdüğüm herhangi bir anın

Yetmez mi artık yaşadığımız geçmişine

 

Bu seferlik korkuların bürünmüyor mu titreyişlerine

Şeklini almadı mı ellerin

Her seferinde tutunduğun sözlerimin

Ve tekrardan

Sarılan hüzünlerinin

 

Öfken ile kaçıncı ettiğin terk bu ev

Kaçacağın son köşedesin farkındasın bilmem mi

Seçimlerinle kıstırdığın cesaretinin hıncını

Çıkarma artık senin de içinde olduğun

İnsanlıktan

Sen korkak bir adamsın

 

Belirlediğin sınırların ortasında

Bahsetme bana özgürlüğünden

Tek kişilik evinde yaşadığın sessizliklerin sarhoşluğuyla

Sözünü etme kimselere susan dilinden

Paramparça ettiğin ailenin pişmanlığı ile

Bulamazsın aileni ellerimde

 

Değilsin bir baba

Yalnızlığınla ödüllendirirken bıkkınlığını

Cezalandırdığın çocuklarının düştüğü bir yetim kabusuyla

Dökemezsin biriktirdiğin günahlarını

Sığındığın dualarına

Unutamazsın dağıttığın yavrularını

Birkaç şişenin bulanık dakikalarında

Affedemezsin kendini

Yakardığın bir namaz oyununda

 

Tanrından değil

Bekle affetmesini evlatlarının

Dilenmemiş özürlerinle dileme kavuşmayı

Meselen inancınla mı

Yoksa sarılamadıklarınla mı

Sen bencil bir adamsın

 

Aldattığın düşlerini çizecek misin yüzüme

Peşinden attığın bir adım

Arzuların

Öğüt edecek misin çıktığın yolları

 

Gözlerini yumduğun bir sahne

Anıların

Bahsedeceksin deneyimlerinin öğretisinden

Tanık olmadığın yaşamından

Uyuşmuş göz kapaklarınla yarısını hatırlamadığın

Yaşamından

Sen başarısız bir adamsın

 

Bazı şeyler hiç değişmez demiştik

Paralandıklarınla sıkacaksın boğazını

Sen ki el değmemiş bir duvar

Cezanı kendin yazacaksın


Yorum bırakın