Sabah 5’ler ve
Pencere kenarında yakılan tek sigara
Uzanıyor yatakta
Boğulurcasına uzak kaldığım odada
Varıyor yine ciğerlerine dumanı
Diline uyuşuk cümleleri
Geçmiş bunalımları

Çorapları yalıyor oda köşelerini
Yerleri bulan titrek külleri
Uyandığında arayacağı gömleği
Kıvrılmış da saklanmış gözlerinden

Sözleri arasında
Hafızamı yokluyorum tekrar ve tekrar
Uyandığında öfkeyle böbürlenmesin
Aramasın
Yerini öğreniyorum her defasında
Her dakika başında

Her gece sığındığı gibi
Her sabahı selamladığı gibi
Kadehini yeniliyor ve
Artık içmeyeceğine yönelik birkaç yemin veriyor kendine

İzliyorum onu
Hiç konuşmadan
Sessizlikleri sezmiyor
Anlıyorum bugün kendine bir misafir
Yer yer yumruklarını sıkıyor ve
Dert edinmeye yeni bir sebep arıyor
Ki tanışamıyor
Kendi ile