bir umut yergisi

Yeniden zilleti karşımda dikilmiş bu mesafelerin

Kaçıncı dostum uzaklarımda gidemediklerimle

Hangi sevgiliyi yitirdim ant içtiğimiz evlerimizle

Sıcak ülkeler ve soğuk sohbetler

Şehirlerle şehirleştiğimiz anılarım

Ellerimle uğurladığım bir kaldırım köşesi vedasıyla

Dizildi lokmalarım boğazıma

 

Yüzlerini göremez olduğum inatçı yıllara küslüklerim

Paydamızı bölüştüğümüz dönülmeyecek ayrılıklar

Gayrı büyüdüğümüz bir çocukluğun uğradığı gençliğim

Ancak artık zamanımızın geçtiğini seziyorum

Hafızamda zaman zaman kendini hatırlatan

Beni kaplayan ve bana dair kalan ne var ise

Göremeyeceklerime bu kırgınlıklarım

 

Soğuk ülkeler ve estirdiği soğuk sohbetler

Sayamaz oldum alıştığım hangi ev bu

Kaç farklı şehirle indi mideme bulantılar

Ben neredeyim ki köklerim uzanmamış

Ben neyim ki benim demeyi bilmemiş

Sahiplenemediklerim sahip olmuş yarınlarıma

Hangisiyim yaşayamadıklarımla kalınmış bir savaşta

 

Toprak atamadığım cenazeydi parmaklarımla sayamadığım

Mutluluklarıyla aldıkları yaşlarda sarılamadım boyunlarına

Hastalıklarıyla yorulamadım emek endişesinde

Kaç evladı selamlayamadım gözlerini açtığı kundakta

Tanışamadım üzüntüleriyle ıslanan yüzleriyle

Toprak altı kanatlanıyorum

Bir umut yergisinde eziliyorum

 

Ve

Eskitemediğimden bu eksilişlerim

Tadına doyasıya varamadan koyulduğumuz yollarla

Yabancıyım hatıralarıma

Birer birer yok olurken bana ayrılanlar eziyetiyle

Şaşkınlığa uğramamakla ulaşıyorum şaşkınlığa

Tek alışagelmiş bu vaziyet ile

Kavgam yeniden kendimle

 

 


Yorum bırakın