duyuyorum utanç

Beni sevme

Sevebildiklerinin dahilinde olmaktan duyuyorum utanç

Tiksiniyorum anlayabilir misin

Kalbine uzanan yollarımdan uzaklaşıyorum

Bakışlarınla eziliyorum bedenimin altında

Sen beni istediğinde kesip kurtulmayı düşlüyorum

Bana ait olan hangi parçam var ise

 

Lekeliyorsun yüzümü döndüğümde geçmişime

Düşman kesiliyorum anılarımda bulunduğun her bir an için

Kirli ellerinle dokunduğun hayatıma bileniyorum

Artık yakın dur uzaklarıma

İsminin maruzlarına ellerimi sıkar oldum

Acı çekiyorum geldiğin anların bulantısında

Yok olabiliyorum sesinin fahişeleşmiş buyurganlığında

 

Bir ürünsün yatağının renkleri arasında

Raflardan seçilip kullanıldığın gecelerde

Hala memnunsun binlerce parmak izini taşıyan

Yalnızca görebildiğin göğüsleriyle

Uzaksın düşüncelerine

Göreceli bir kuklasın parmaklar arasında oynatılan

Şekilleneceksin her seferinde ulaşabildiğin zeminlerde

 

Sızlanmaktan da sıkılmamış olmalısın ki

Sıkılmaktan boyandığın yatağının renkleri arasında

Bugün kim satın aldı seni yeniden

Gerek ücretinle gerek yüreksizliğinle

Yaladığın kaçıncı ayakkabı çöktüğün dizlerinle

Köpekleştiğini iddia ettiğin günlerde yanıldım kulak vermeyerek

Yanıldın bir köpeğin kendine olan sadakatiyle özdeştirerek tutulan tasmanı

 

İnançların ve onların şartlarıyla had bilmezsin

Bildiklerinden bahsedeceksin bilmeyenlerin yaşayan inançlarında

Sesinin ancak çıkabildiği kadehlerde haykıracaksın

Sonra susanlardan yakınacaksın

Kabusların için uykuya bırakmana lüzum var mı

Şimdilerde kavrıyorum zaten içinde bulunduğun

Uykusuz saatlerini

 

Belki de zamanı gelmiştir

Bir türlü yüklerinden ayrılamayan kovanların

Özgürlüğüne kavuşacak çığlıkları

Kaynıyor damarlarım ismimi duyunca dudaklarından

Sahipken kendine soluklarının tırnakları batıyor olmalı

Kesilmeyen fazlalıklarında

Anlıyorsun değil mi

 

 


Yorum bırakın