sevemedim

Ve değişemedim

Çiçeklerini açan mevsimlerin tazeliğinde

Okşayan sımsıcak meltemlerin koynunda

Merhamet ve içtenlikle

Gecelerimi uzattığı sabahlarımla

Yine de

Değişmedim

 

Kahkahalarıyla büyüyen ferahlığıma ders niteliğinde

Terk ettiğim sıcak bir sarılış sonrası

Çevirdiği başı ellerindekilerine

 

Ve öğrenemedim

Pişmanlıklarla sokulduğumda tutukladığım ellerinde

Keskin sonuçlarımla kesilen ellerimde

Dikenlerimle batırdığım her seferinde

Adeta çizilmiş teninde

Yine de

Öğrenmedim

 

İkimizin uyandığı saatlerde güneşin vurduğu gözlerini

Soramadıklarımla sezdiği cevaplarını

Nöbetlerle izlerken mesafemizi

 

Ve olduramadım

Usandığım kavgaların sıkıntısına bir sabrı

Yitirilirken taramayacağım saçlarımı

Uzanan gölgelere tutacağım ışığı

Karanlıklarla konulan ardına yarını

Yine de

Oldurmadım

 

Bilmecelerle girmeyecek kanıma bir hazzı

İşkencesiyle yarattığım soruları

Her seferinde bulduğum ona sarılan kollarımı

 

Ve sevemedim

Önümde dizilenleri gördüğüm ertesileri

Seçtiğim yokluğunda boğulduğum gecelerimi

Dilediklerimin yalnızca tınladığı özür sesimi

Aradığımda seni bulduğum zincirlerimi

Yine de

Sevmedim

Bu sefer kendimi


Yorum bırakın